29 May 2014

(K)urbanistika, kanabisi dhe populli në delir-nga Traboini


(K)URBANISTIKA, KANABISI DHE POPULLI NË DELIR

Nga KOLEC TRABOINI

Seç ka një hipokrizi zulmëmadhe në këtë Albanistanin tonë heroik, luftëtar, durimmadh i pamposhtur. Të gjithë flasin për mafia ndërtimesh, mafie droge, mafie avionësh, mafie pastrimi parash e ku ta di unë, dhe i drejtojnë gishtin njëri-tjetrit nga pozicioni i djathtë apo i majtë. Në të vërtetë të dy krahët janë zhytur deri në fyt me kësisoj histori myteberrësh. Ah po. Se desh harrova pse e nisa dhe bitisa këtë shkrim me titull paradoksal (k)urbanistika. Me një fjalë kaosi ku jetojmë përditë dhe kryeqyteti si kurban i të pangopurve tanë të mëdhenj.
Ja si e kam përshkruar në librin e fundit me poezi makthin tim prej kësaj(k)urbanistike që vjen e përplaset dhunshëm deri tek xhamat e dritareve tona: Para pallatit tonë të vogël me tulla të kuqe/ngritën një ndërtesë të stërmadhe gri/që të kujton dinozaurët /e lartë, hijerëndë e të egër./Tani nuk kam më veç një përçik qiell/e një çarçaf të verdhë/varur në ballkon si diell...
Pushtuar prej kësisoj mendimesh aspak poetike i hodha një sy për herë të fundit e jo pa pikëllim elegjiak ndërtesës që dikur kishte qenë ndanë Kishës Katolike në rrugën e Kavajës. Ishte pastruar në mënyrë shembullore gjithçka, për t’ia pasur zili edhe ushtarët në kryerjen e detyrave ushtarake si pastrimtarë brigjeve të detit. Çfarë të shihje...Thua nuk kishte patur një ndërtesë ndonjë herë në këtë vend. Çdo gjë në prefeksion shkatërrimtar nën parullën “Gati për betonime të reja!”
Po vrisja mendjen a ka qeveria e rrogëtarët e saj ndonjë plan urbanistik për rrugën e Kavajës që ka aq shumë ngjarje në historinë e Tiranës. Ndërsa meditoja për kohë të shkuara kur këndej gjithnjë takoje shkrimtarë, sepse kjo rrugë lidhte Lidhjen e Shkrimtarëve (nuk ka më lidhje e as zgjidhje shkrimtarësh me shkakun se qeveritë, majtas-djathtas vend numëro,  i kanë shpallur luftë shkrimtarëve), e lidhte pra  me ndërmarrjen botuese. Shto edhe shtypshkronjat,  ishte si të thuash rrugë e shkrimtarëve. Tani nuk gjen më një pikë shkrimtari veç Koço Kostës dhe Sayan Golikut që e kanë shtëpinë përballë ish-shtypshkronjës “Mihal Duri” ku shiten llambadarë aristokratësh.
Ndalova paksa para  ndërtesës ku kam qenë në shkollë pedagogjike dekada më parë, kjo ndërtesë si tempull ka shërbyer edhe si Lice Artistik, edhe si Muze i Shkencave të Natyrës. Çfarë të shoh. Mjerim. Gërmadhë. E kanë lënë të degradohet atë ndërtesë të bukur dhe e dini çfarë është bërë!?  I ka dalë pronari i tokës,  thonë. Mirë bëri që doli pronari i tokës, mirëpo ato ndërtime kush i ka bërë. Janë bërë me djersën e popullit. Sa ka paguar pronari i tokës për atë ndërtesë kaq të bukur që u la qëllimisht të degradohej që pronari  që na doli si kofini pas të vjeli, të mos paguante asnjë dyshkë. Këtu në lojë ka qenë qeveria e shkuar e cila kësisoj ka bërë me të gjitha ndërtimet shtetërore, pronë të popullit. Kanë shkuar për dhjamë qeni. Janë lënë qëllimisht të shkatërrohen, që të paguhen lirë ose të mos paguhen fare ose-ose të futen paratë në xhepat e pushtetarëve. Zgjidh e merr. 
- Tashmë aty është një parking makinash, - më tha roja që vinte vërdallë me një zorrë uji në dorë.
Isha i përhumbur në kujtime shkollore. Atëbotë kishim drejtor Gani Daiun, një mësues vërtet i lavdishëm, mësuese vizatimi Vangjeli Çomorën gruan e shkrimtarit Spiro Çomora, mësues gjuhe një gjuhëtar si Pjetër Elezi, apo Kamber Xheria,  në matematikë Hajro Babameton dhe Ibrahim Turdiun, kujdestar konvikti kishim Ndriçim Lakon, babain e artistit Bujar Lako e të tjerë.
- Po speciet dhe herbariumi ku shkuan? I privatizuan dhe ato. U doli pronari? Mos fluturuan me avion në Divjakë? - thashë pasi dola nga kujtimet.
Roja i hutuar,  ngriti supet e m’u përgjigj disi në huti:
 - Andej nga “Ali Demi” i kanë përplasur. Punë  mushkonjash e bufa kënete. Këtu do të bëhet një ndërtim i madh, - tha ai si të më jepte një sihariq.
-  Katastrofë thuaj, - ia ktheva.
Ai ngriti sytë e më mori si për të çmendur. Dhe kishte të drejtë. Se nga ndërtimet dalin para de... para e madhe. Kush po pyet për shkenca në Shqipëri?!
Nuk e di a kanë ndonjë plan proteste shoqatat që janë për të mbrojtur vlera arkitekturore e urbane të cilat  po korrin disfatë pas disfate. Disfata heroike.
Vaterlo urbanistike thuaj. Ndërsa shteti,... ç’të flasim për shtetin, këtë qerre të vjetër. Këtij shteti i ka zënë rrota bishtin tek mushkonjat e Divjakës dhe fletët e blerta të kanabisit. A thue të gjitha hallet e tjera të këtij populli të jenë krye.
Në të vërtetë më mirë do të qe të frenohej disi (k)urbanistika dhe të ligjërohej kanabisi që tek tymosnin njerëzia, çdo disfatë t’u dukej fitore, të besonin përrallat e politikanëve, të notonim në delire e kësisoj të na dukej vetja populli më i lumtur në botë.
Jemi a s’jemi?!

© k.p. traboini
2014
   

Në blogun Traboini esé mund të lexoni:


Kriza e artistit dhe supërkriza e kulturës-Traboini
Presidenti Wilson- ëngjëlli mbrojtës i Shqipërisë -Traboini

 Kinostudio- në vend të ullinjëve mbollën beton- Traboini
Seks për një vend pune - nga Kolec Traboini  
Punë kulturash - nga Tirana në Prishtinë - nga Kolec Traboini 
Shkodrania aktore e parë e Turqisë- nga Kolec Trab... 

Dallandyshe pa qiell- nga Kolec Traboini  

"E vërteta"... e pavërtetë e prof. Emil Lafe - nga...

Zhvillimi letërsisë shqipe në Mal të Zi- nga Rrok Gjolaj
Akademia e mykur e Tiranës- nga Kolec Traboini 
Kështu vret vetëm mafia - nga Kolec Traboini
Aristidh Kola - një libër i ri i Kolec Traboinit
Disidenti i heshtur Zef Zorba - nga Kolec Traboini...
 Lazarati në tym - shteti në delir- nga Kolec Trabo.
 Zeusit i lajkatohen të gjithë- nga Traboini
Big Show me Canabis Sativa- nga Kolec Traboini
Njerka shkon në ballo- nga Kolec Traboini
Stina e mjekrrave të hajthshme - nga Kolec Traboin...
Edgar Allan Poe - më së fundi i kthehet vendlindje...
Kur shpresa s’është veçse një kurvë...- nga Kolec ...
Atë Martin Gjoka kompozitor e mësues i madh - nga ...
Dekorimi politik i Kol Idromenos- nga Kolec Traboi...
Dhjetë vjet thirrje për bustin e Ded Gjo Lulit- ng...
Prejardhja e Hotit dhe Flamuri i Deçiqit - nga Kol...
Requiem i Verdit në vjeshtën politike të Tiranës- ...
Epika blu e Edison Gjergos- nga Kolec Traboini
Ardhacaket e Ballkanit Sofie-Safete Juka
Boston- një shekull përballë greqizimit
Udhë e mbarë, o Sizif

KATËR INTERVISTA NGA KOLEC TRABOINI