24 January 2020

🔴 Vajtim për robëri të shqiptarëvet -nga Faik Konica


Poezi e botur më 1901
nga FAIK KONICA
Faik Konica 1937, foto e zbuluar në Boston nga K.P.Traboini 2007.


KĂ«tĂ« vjershe e shkroi Faik Konica nĂ« vitin 1901 pĂ«r robĂ«ri tĂ« shqiptarĂ«ve nĂ«n turqit e sulltanĂ«ve, mirĂ«po pse duhet tĂ« jetĂ« aktuale edhe sot? Spjegim i thjeshtĂ«. IkĂ«n turko-osmanĂ«t qĂ« e shfrytĂ«zonin e shtypnin shqiptarin, por mbeten nĂ« ShqipĂ«ri njĂ« skotĂ« barbarĂ«sh qĂ« sillen me popullin e vet mĂ« keq se sa vetĂ« sulltanĂ«t,  ndaj ndjehemi tĂ« pushtuar, po kĂ«saj radhe jo nga tĂ« huajt, por nga tĂ« pĂ«rbrĂ«ndshmit, nga plehrat, mizorĂ«t, flliqanĂ«t, pĂ«rversĂ«t, mafiozet, nga pjella monstruoze qĂ« pĂ«r baba kanĂ« djallin e pĂ«r nĂ«nĂ« kanĂ« shpellat e egra para njerĂ«zore. Kjo skotĂ« e poshtĂ«r i bĂ«n tĂ« gjitha, nuk ka tĂ« ngopur me mizoritĂ« e veta e paturpĂ«sisht i thotĂ« popullit tĂ« vet tĂ« mjeruar "Nuk ke parĂ« gjĂ« akoma!". O Zot çfarĂ« sadizmi cinik e barbar. Po çfarĂ« duhet tĂ« shoh akoma ky popull? Nuk e dimĂ«.

Por më mirë se kushdo e dinte i madhi Faik Konica.

VAJTIM PĂ‹R ROBĂ‹RI
TĂ‹ SHQIPTARĂ‹VET

O të humbur shqipëtarë,
Seç qenkeni për të qarë!
PĂ«r tĂ« qar’ e pĂ«r tĂ« sharĂ«,
PĂ«r tĂ« shar’ e pĂ«r tĂ« vrarĂ«!

Armiqtë mbë dhé ju hodhnë,
Dhe ju shtypnë sa u lodhnë!
Sa u lodhn’ e sa ju ngopnĂ«
Ju gdhendnë edhe ju rropnë.

As bukĂ«, as brekĂ« s’ju lanĂ«,
Ju punoni, ata hanë!
Nuk ju lan’ as pakĂ« nderĂ«
Q’e kini pasur pĂ«rherĂ«.

As nder, as turp, as gjak s’kini
Unji kryet dhe po rrini.
I duroni vet armiqtë;
Prisni vdekjen apo vdiqtë?

ShĂ«rbĂ«torĂ« t’Anadollit,
Kleçk e lodra të Stambollit.
NĂ« mos u shove fare,
Ndizu, zemra shqipëtare!

O shqipëtarë barkzbrazur,
Fustançjerr’ e kĂ«mbĂ«zbathur
Zemërohuni një herë,
Mprehni kordhët për të prerë,

Mprehni kordh’ e mprehni pallĂ«
Të ju ndritin yj mi ballë,
Ti frikësoni zuzarët
ǒi shuan shqipëtarët,

E në vend tuaj të rroni
Si të doni e si të thoni!